برای یک محدوده بسته ۲۰ متری، معمولاً به ۱۰ پایه مانع با فاصله ۲ متر نیاز است؛ اما فقط در صورتی که گوشهها و اتصالات با این فاصلهبندی سازگار باشند. برای یک خط مانع باز ۲۰ متری، با همین فاصلهبندی به ۱۱ پایه نیاز است، زیرا هر دو انتها باید تکیهگاه داشته باشند. حتی اگر محیط کلی یک محوطه مربعی و مستطیلی یکسان باشد، محوطه مربعی ممکن است به پایههای بیشتری نیاز داشته باشد.
برای تیمهای تعمیرات برق که میپرسند «برای یک محدوده تعمیراتی ۲۰ متری به چند پایه مانع نیاز دارم؟»، پاسخ مفید از چیدمان شروع میشود، نه از طول تسمهای که در کاتالوگ درج شده است. دهانههای دسترسی، سازگاری اتصالات، شرایط سطح زمین و فاصلههای ایمنی الکتریکی همگی میتوانند فهرست تجهیزات موردنیاز را تغییر دهند. هدف، ایجاد مرزی پایدار و قابلمشاهده است، بدون آنکه این مرز با حفاظت الکتریکی اشتباه گرفته شود.
در یک مانع حلقهبسته، تعداد دهانهها با تعداد پایهها برابر است. هر پایه محل اتصال به پایه بعدی را فراهم میکند و دهانه آخر به پایه آغازین بازمیگردد. بنابراین، محاسبه اولیه ساده است:
برآورد اولیه برای حلقه بسته = محیط ÷ طول مفید هر دهانه، با گرد کردن به بالا.
برای محیطی ۲۰ متری و دهانههای مفید ۲ متری، نتیجه ۱۰ پایه است. بااینحال، این محاسبه فرض میکند که پایهها را بتوان در هر نقطه دلخواه قرار داد. در محدودههای واقعی تعمیراتی، گوشهها، درها، مسیر کابلها و نقاط دسترسی به تجهیزات، محل قرارگیری پایهها را محدود میکنند.
دو محوطه مستطیلی را در نظر بگیرید. یک محوطه ۶ در ۴ متری، محیطی برابر با ۲۰ متر دارد. با قرار دادن یک پایه در هر گوشه و پایههای میانی در فاصلههای ۲ متری، ۱۰ پایه کافی است. یک محوطه ۵ در ۵ متری نیز محیطی برابر با ۲۰ متر دارد، اما برای آنکه طول هر دهانه حداکثر ۲ متر باشد، هر ضلع به سه دهانه نیاز دارد. در نتیجه، برای مربع به ۱۲ پایه نیاز است.
پایههای اضافه برای احتیاط در نظر گرفته نمیشوند؛ هندسه محوطه ایجاب میکند که از آنها استفاده شود.
برای یک چندضلعی بسته که در هر گوشه آن پایهای قرار دارد، تعداد دهانههای هر ضلع را جداگانه محاسبه کنید و سپس آنها را با هم جمع کنید. تعداد دهانههای هر ضلع را پیش از جمعزدن به بالا گرد کنید. در حلقه تکمیلشده، تعداد کل دهانهها با تعداد پایهها برابر است.
اینها محاسبات چیدمان هستند، نه حدود فاصلهگذاری پیشنهادی. هر محاسبه، اتصالات سازگار، پایداری مناسب پایهها و نبود نیاز به تکیهگاههای اضافی برای کنترل دسترسی را فرض میکند. دهانه مجاز در حین کار باید بر اساس دستورالعمل تجهیزات انتخابشده و ارزیابی محل تعیین شود.
تسمههای بلندتر میتوانند تعداد پایهها را کاهش دهند، اما حداکثر طول بازشده لزوماً فاصله مناسب برای کار نیست. بررسی کنید که تأمینکننده طول تسمه را چگونه تعریف میکند، آیا استفاده از آن در حالت کاملاً بازشده مجاز است و آیا اندازه اعلامشده با فاصله موردنظر شما بین پایهها مطابقت دارد.
صرفاً وجود یک تسمه اسمی ۳ متری ثابت نمیکند که هر فاصله ۳ متری در نقشه بهراحتی قابل اتصال باشد. محل گیرنده، ابعاد ستون، تراز کف و تلورانسهای نصب میتوانند بر انطباق تأثیر بگذارند. از چیدمانی که فقط با کشیدن تمام تسمهها تا انتهای محدودهشان بسته میشود، خودداری کنید.
در موانع زنجیری، موضوع اصلی دهانه مجاز با تکیهگاه مناسب و افتادگی کنترلشده است، نه صرفاً تعداد مترهای زنجیر ارائهشده. افتادگی بیشازحد میتواند مرز را کمتر قابلتشخیص کند و عبور از روی آن را آسانتر سازد. محکم کشیدن زنجیر راهحل مطمئنی نیست؛ این کار میتواند بار وارد بر پایهها را افزایش دهد.
مقایسه عملی باید بین سامانههای کامل نصبشده انجام شود:
برای یک محوطه کوچک تعمیراتی، حذف دو پایه لزوماً صرفهجویی ارزشمندی نیست، اگر باعث اتصالات نامناسب یا مرزی شود که مرتباً نیاز به تنظیم دارد.
هر زمان که به ورودی نیاز دارید، بهطور خودکار دو پایه به تعداد اضافه نکنید. اگر ورودی بین دو پایه برنامهریزیشده قرار بگیرد، ممکن است همان پایهها دو انتهای آن را تشکیل دهند. اگر دهانه در میانه یک بخش موجود لازم باشد، ممکن است به تکیهگاههای اضافی یا چیدمان جدید نیاز داشته باشید.
همچنین بین ورودی قابلکنترل و شکاف دائماً باز تفاوت قائل شوید. تسمه یا زنجیر جداشدنی میتواند زمانی که نیازی به دسترسی نیست، مرز قابلمشاهده را حفظ کند. شکاف بدون محافظ ممکن است افراد را به ورود ترغیب کند، بهویژه در جایی که چند پیمانکار از یک محدوده کاری مشترک استفاده میکنند.
پیش از تعیین محل ورودی، وظیفه تعمیراتی را در نظر بگیرید. آیا کارکنان باید ابزارهای اندازهگیری را از آن عبور دهند؟ آیا چرخدستی باید از آن بگذرد؟ آیا باز کردن درِ تابلو برق با مانع تداخل خواهد داشت؟ ورودیای که روی نقشه مناسب به نظر میرسد، پس از قرار گرفتن ابزارها، سیمهای رابط و قطعات بازشده در محل، میتواند دردسرساز شود.
مسیرهای اضطراری را جداگانه بررسی کنید. مرز موقت تعمیراتی نباید بیدلیل مسیر خروج را مسدود کند یا افراد را به سمت خطر الکتریکی سوق دهد. ترتیبات دسترسی باید تابع رویه کنترل کار در محل باشد و نباید هنگام نصب بهصورت بداهه تعیین شود.
تسمههای جمعشونده نصب آسانی دارند و از رها ماندن زنجیر روی کف جلوگیری میکنند. این تسمهها میتوانند برای محدودههای تعمیراتی داخلی مناسب باشند که در آنها تیمها به مرزی مشخص نیاز دارند که مرتب باز و بسته میشود. پیش از انتخاب، سازگاری گیرنده، جهتهای مجاز اتصال و دستورالعملهای سازنده برای آزاد کردن و جمع کردن تسمه را بررسی کنید.
سامانههای زنجیری امکان تنظیم طولها در اطراف محدودههای کاری نامنظم را فراهم میکنند، مشروط بر آنکه اتصالات و دهانههای تکیهگاهدار مناسب باشند. عملکرد آنها به جنس زنجیر، وزن، میزان افتادگی و طراحی پایه بستگی دارد. نباید تصور کرد که سامانه زنجیری صرفاً به دلیل سنگینتر به نظر رسیدن، در فضای باز پایدارتر است.
در گوشهها، بررسی کنید که پایه بتواند اتصالات ورودی و خروجی موردنیاز را بپذیرد. برخی سرهای تسمه چند گیرنده دارند؛ برخی طرحهای دیگر ممکن است از آرایش پیشنهادی پشتیبانی نکنند. شمارش پایهها بدون بررسی هندسه اتصالات ممکن است به فهرست تجهیزاتی منجر شود که کامل به نظر میرسد، اما نمیتواند محوطه موردنظر را تشکیل دهد.
نباید هیچ مانع تسمهای معمولی یا زنجیر پلاستیکی را وسیله حفاظتی عایق در نظر گرفت. ظاهر غیرفلزی، بهتنهایی نشانه ولتاژ نامی یا مناسببودن برای تماس با قطعات برقدار نیست.
در پست برق یا اتاق برق صنعتی، «۲۰ متر» باید طول مرز تأییدشده را مشخص کند، نه اینکه تعیین کند افراد تا چه فاصلهای میتوانند به تجهیزات نزدیک شوند. محدوده کار را بر اساس ارزیابی ریسک مربوطه، مقررات ایمنی برق و فرایند صدور مجوز تعیین کنید و سپس مسیر مانع را اندازهگیری کنید.
فاصلههای نزدیکشدن به تجهیزات برقی و مرزهای قوس الکتریکی به تجهیزات، شرایط کاری، روش ارزیابی و الزامات مربوطه بستگی دارند. این فاصلهها را نمیتوان از طول تسمه استنباط کرد. هرجا چنین مرزهایی کاربرد دارند، فرد دارای صلاحیت باید پیش از قرار دادن پایهها، موقعیت آنها را تأیید کند.
مانع دیداری جایگزین ایزولهسازی، قفلگذاری/برچسبگذاری، تأیید بیبرق بودن یا سایر کنترلهای لازم نیست. همچنین سامانه پایههای سبک، مانع برخورد خودرو نیست. اگر احتمال دارد عابران به محدوده کار رانده شوند یا تجهیزات متحرک در نزدیکی آن فعالیت کنند، ممکن است به نوع دیگری از جداسازی نیاز باشد.
فراتر از خود پایه را هم بررسی کنید. پایه پهن ممکن است وارد مسیر عبور شود و تابلویی که بالای تسمه نصب شده، میتواند بار باد را افزایش دهد. شیب، سنگفرش ناهموار و عبور موقت کابلها ممکن است موجب جابهجایی محل پایهها شوند. بهجای کشیدن اتصال برای جبران، مسیرهای متأثر را دوباره محاسبه کنید.
طرح سادهای با ابعاد مشخص تهیه کنید که گوشهها، محل پایهها، عرض ورودی و موانع نزدیک را نشان دهد. طول هر دهانه را علامت بزنید، نه اینکه فقط بنویسید «محیط ۲۰ متر». این اطلاعات برای بررسی آرایش واقعی در اختیار تأمینکننده یا تیم انبار قرار میگیرد.
برای یک محوطه بسته ۶ در ۴ متری با دهانههای کاری تأییدشده ۲ متری، ۱۰ پایه نصبشده در نظر بگیرید. برای یک محوطه مربعی ۵ در ۵ متری با همین فرضها، ۱۲ پایه در نظر بگیرید. پایههای یدکی را جداگانه فهرست کنید: پایه یدکی جایگزین قطعه آسیبدیده یا نامناسب میشود و نباید کمبودهای محاسبه چیدمان را پنهان کند.
هنگام گفتوگو با JINPOWER، کسبوکار تجهیزات ایمنی برق شرکت Hebei Jinneng Power Technology Co., Ltd.، جزئیات محل را ارائه دهید، نه فقط طول محیط را. این شرکت که در سال 2009 تأسیس شده است، در زمینه ابزارهای حفاظتی برق برای کاربردهای صنعت برق تخصص دارد. برد مشخص مانع، مناسببودن پایه، گزینههای اتصال و هرگونه ویژگی الکتریکی ادعاشده همچنان باید با مستندات محصول پیشنهادی تطبیق داده و تأیید شوند.
پیش از شروع کار، مرز نصبشده را بازبینی کنید. بررسی کنید که اتصالات بدون کشش بیشازحد بسته میشوند، گوشهها باز و بدون مانع هستند، پایهها پایداری دارند و ورودی قابلکنترل است. اگر موقعیت نهایی با طرح تفاوت دارد، دوباره بشمارید و اندازهگیری کنید. ممکن است ۱۰ پایه دقیقاً کافی باشد؛ اما این چیدمان نصبشده است، نه محاسبه تقسیم، که باید کارآمد باشد.
پیشنهاد میشود


